Posty

Przeczytaj poprzednią cześć tego artykułu jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś. Część 1 zawiera krótkie podsumowanie tego czym jest GC i w jaki sposób działa. Mieści się tam również test wydajności w obsłudze dużej tablicy bajtów i dokładny opis mojego środowiska testowego…

.NET GC jest bardzo szybki! Mam nadzieje, że ta pocieszająca informacja Ci nie wystarcza i potrzebujesz nieco więcej szczegółów :) Pokaże Ci kilka testów, które dowodzą, że nie kłamię. Na początek jednak przyda się krótkie przypomnienie tego czym jest GC:

Wyobraź sobie, że chcesz stworzyć widok do edycji encji Company, która posiada dwie właściwości: Name (typu string) i Boss (typu Person). Chcesz by obie właściwości były edytowalne. Dla Company.Name proste pole tekstowe zupełnie wystarczy ale dla Company.Boss potrzebny będzie widget jQuery UI Autocomplete1. Kontrolka ta musi realizować poniższe wymagania:

Niedawno potrzebowałem pozyskać zawartość pewnej bazy danych. Niestety była ona upubliczniona jedynie w formie serwisu WWW prezentującego 50 rekordów na pojedynczej stronie. Cała baza miała ponad 150 tysięcy rekordów. Co zrobić w takiej sytuacji? Przeklikiwać się przez 3000 stron, ręcznie gromadząc dane w pliku tekstowym? Tydzień i po sprawie! ;) Lepiej jednak napisać automat (tzw. scraper), który zrobi to za Ciebie. Automat musi zrobić trzy rzeczy:

Ostatnio chciałem wyciągnąć z logów komunikaty wysyłane do zewnętrznego systemu i przeprowadzić kilka operacji LINQ to XML na pozyskanych danych. Oto przykładowa linia logu (uproszczona, rzeczywisty log był o wiele bardziej skomplikowany ale nie ma to znaczenia w tym poscie):

Klasa Bitmap posiada metody GetPixel i SetPixel, które pozwalają na pobranie i zmianę koloru piksela. Metody te są bardzo proste w użyciu, niestety są też niezwykle powolne. Mój poprzedni post szczegółowo opisuje ten temat, kliknij tutaj jeśli chcesz wiedzieć więcej.

Załóżmy, że mamy pewien model, który posiada listę i chcemy wytworzyć radio buttony dla elementów tej listy. Rzuć okiem na poniższy przykład.

Układ współrzędnych w HTML 5 Canvas jest ustalony w taki sposób, że za punkt początkowy (0, 0) przyjęty jest lewy-górny róg canvas. To rozwiązanie nie jest niczym niezwykłym w świecie grafiki ekranowej (tak samo jest np. w Windows Forms czy SVG). Popularne kiedyś monitory CRT wyświetlały linie obrazu w kolejności od góry do dołu a obraz w linii tworzony był od lewej do prawej. Umieszczenie punktu (0,0) w lewym-górnym rogu było więc intuicyjne i ułatwiało budowanie sprzętu i oprogramowania do obsługi grafiki…

Chyba każdemu podczas tworzenia albo debugowania programu zdarza się wprowadzać do kodu tymczasowe zmiany, które ułatwiają bieżące zadanie ale nie powinny trafić do repozytorium. Chyba każdemu zdarzyło się też wbić taki kod do kolejnej rewizji. Jeśli masz szczęście błąd szybko się ujawni i skończy się na odrobinie wstydu, jeśli nie…

Wyobraź sobie, że dostałeś zlecenie serwisowe dla pewnej bardzo starej aplikacji webowej. Aplikacja ma jedno okno główne i okna pop-up, w których prezentowane są poufne informacje (np. dane płacowe). Klient chciałby by wszystkie pop-upy zostały automatycznie zamknięte gdy użytkownik opuści główne okno aplikacji lub naciśnie w tym oknie przycisk „wyloguj”…

Spójrz na poniższy kod i zastanów się jaka wartość zostanie wyświetlona na konsoli (pamiętaj, że string to typ referencyjny)?

Czytając oficjalny trening kit do egzaminu 70-515 natrafiłem na taki tekst: “With view state, data is stored within controls on a page. For example, if a user types an address into a TextBox and view state is enabled, the address will remain in the TextBox between requests.”. Skoro takie zdania padają w zalecanym podręczniku, nic dziwnego, że łatwo pogubić się w tym jak ASP.NET Web Forms próbuje radzić sobie z naturalną dla HTTP bezstanowością… ;)

Przypuśćmy, że zachodzi potrzeba wykonania jakiegoś fragmentu kodu w momencie załadowania zawartości iframe. W przypadku gdy iframe jest utworzony statycznie w kodzie HTML strony, sprawa jest bardzo prosta. Wystarczy podłączyć funkcję JavaScript pod zdarzenie load:

Czy natrafiłeś kiedyś na wyjątek typu BadImageFormatException lub komunikat “An attempt was made to load a program with an incorrect format” (“Próbowano załadować program w niepoprawnym formacie”)?

Klasa Bitmap dostarcza dwie proste metody: GetPixel i SetPixel służące odpowiednio do pobierania koloru punktu obrazu (jako struktury Color) oraz ustawienia punktu obrazu. Poniższy kod ilustruje sposób pobrania/ustawiania wszystkich pikseli bitmapy:

Ostatnio podczas przeróbki programu do komunikacji z WebSphere MQ (v6.0.2.7) zacząłem znajdować w logach wyjątek typu EndOfStreamException. Jako, że kod adaptera był dość złożony chwilę zajęło zanim znalazłem banalną przyczynę problemów ;)

Typ string (System.String) służy do reprezentacji łańcuchów tekstowych w postaci sekwencji wartości typu char (System.Char) określających znaki Unicode (zakodowane w UTF-16). Zazwyczaj jeden element char koduje jeden znak…

Ustawienie właściwości MaxLength w kontrolce asp:TextBox pozwala na ograniczenie ilości znaków jakie użytkownik może wprowadzić w pole tekstowe. Ustawienie to działa jednak jedynie gdy właściwość TextMode kontrolki ustawiona jest na SingleLine lub Password (nie zadziała w przypadku opcji MultiLine). Dzieje się tak ponieważ w dwóch pierwszych przypadkach TextBox renderowany jest jako element HTML input type=“text”, który może posiadać atrybut maxlength informujący przeglądarkę o konieczności ograniczenia ilości znaków. Gdy ustawi się tryb wielowierszowy, TextBox renderowany jest jako element textarea (który nie obsługuje atrybutu maxlenght).

Istnieje kilka powodów, dla których nie powinno się umieszczać aplikacji ASP.NET w środowisku produkcyjnym z ustawieniem <compilation debug=”true”/> (czytaj…). Wbrew pozorom prędkość wykonywania instrukcji kodu po stronie serwera nie stanowi bardzo istotnego problemu. Inaczej jednak wygląda sytuacja po stronie klienta - gdy nasza aplikacja korzysta z javascriptowej biblioteki Microsoft AJAX Framework. Wówczas ustawienie Release/Debug1 ma ogromny wpływ na szybkość wykonywania kodu aplikacji!

Jeśli chcesz wysłać do kolejki WebSphere MQ tekst zakodowany w standardzie UTF-8, pamiętaj o ustawieniu właściwości CharacterSet obiektu MQMessage na 1208. Jeśli tego nie zrobisz, tekst zostanie zakodowany z użyciem UTF-16 (CCSID 1200).

W .NET Framework do opisu koloru wykorzystywana jest struktura Color. Jej najważniejsze właściwości to: R, G oraz B. Odpowiadają one za intensywność barw podstawowych (czerwonej, zielonej i niebieskiej).1 Właściwości te przyjmują wartości z zakresu od 0 do 255. Trzy bajty użyte do opisu składowych dają możliwość stworzenia ponad 16 milionów barw (2^24 = 16 777 216)!

Załóżmy, że z jakiegoś powodu musisz umieścić w obszarze kontrolki UpdatePanel funkcję JavaScript, której kod będzie się zmieniał przy każdej aktualizacji panelu. Funkcja ta ma być wywoływana w odpowiedzi na zdarzenie onclick jakiegoś elementu, który znajduję się poza UpdatePanelem…

Gdy kontrolka znajdująca się w UpdatePanelu wykonuje asynchroniczny postback skutkujący błędem po stronie serwera, użytkownik zostaje poinformowany o problemie przez komunikat JavaScript. Treść tego komunikatu jest taka sama jak właściwość Message wyjątku. Alert ukaże się jedynie wtedy, gdy witryna nie korzysta z przekierowania w przypadku błędu lub, gdy właściwość AllowCustomErrorsRedirect kontrolki ScriptManager jest ustawiona na false.

ASP.NET AJAX oferuje łatwy w użyciu i efektywny mechanizm wywołań metod na serwerze z poziomu JavaScript. Mowa o Page Methods. Ponieważ są one statyczne1 nie możesz w kodzie takiej metody użyć dostępu do właściwości Page.Session. Nie oznacza to jednak, że musisz zrezygnować z wykorzystania sesji. Wystarczy, że zamiast Page.Session skorzystasz z HttpContext.Current.Session.

Przy przenoszeniu aplikacji z maszyny testowej na środowisko produkcyjne zawsze pojawiają się jakieś problemy (zwykle drobne - jak w opisywanym przypadku). Czas leci a w myślach “WTF?”…

Podczas korzystania z kontrolki CheckBox i ustawiania jej po stronie klienta jako nieaktywnej, natchnąłem się na problem, który (przeoczony) może sporo namieszać w pracy aplikacji. Otóż jeśli CheckBox jest zaznaczony i zablokujesz go ustawiając właściwość disabled w JavaScript to po postbacku zobaczysz, że właściwość Checked == false!

Zaletą pisania aplikacji intranetowych jest często to, że wszyscy użytkownicy programu będą korzystać z identycznej przeglądarki. Niestety w wielu instytucjach tą przeglądarką jest IE6. Niechęć do zmiany przeglądarki wynika często z obaw o to, że stare aplikacje (krytyczne dla działalności) nie będą pracować w nowszym IE…

Gdy w VS 2008 przeciągasz kontrolki z Toolboxa na widok strony (działając w trybie Design) są one pozycjonowane wierszami (nie możesz przeciągnąć ich w dowolny obszar strony). By zmienić tryb pozycjonowania dla jednej kontrolki musisz ją zaznaczyć i skorzystać z opcji menu “Format | Position…”.

Dzięki funkcji parseInt() języka JavaScript w łatwy sposób można dokonać konwersji łańcucha tekstowego na liczbę całkowitą. Niestety korzystanie z niej w celu pobrania wartości wpisanej przez użytkownika niesie za sobą pewne zagrożenie. Przeanalizuj poniższy fragment kodu:

Jeżeli masz coś wspólnego z aplikacjami webowymi to pewnie nerwowo reagujesz na widok IE6. Oto powód by znielubić tą przestarzałą (niestety wciąż popularną) wersję Internet Explorera jeszcze bardziej.

Jeśli napotykasz czasem na konieczność zaprezentowania fragmentu kodu C# jako elementu strony WWW lub maila HTML na pewno docenisz plugin CopySourceAsHtml. Jest to dodatek do Visual Studio 2005, który rozszerza menu kontekstowe o opcje “Copy As HTML”. Po jej wybraniu pokazuje się okno dialogowe umożliwiające ustawienie opcji formatowania. Gdy naciśniesz przycisk “OK” w schowku znajdzie się gotowy do wklejenia fragment kodu opakowany w tag div. Oto prosty przykład możliwości tego pluginu:

Artykuł w prosty sposób opisuje ciekawe zganienie algorytmu wzrostu. Czyni to na przykładzie tworzenia realistycznie wyglądających form roślinnych, rysowanych w oparciu o klasy z przestrzeni nazw System.Drawing…

Celem artykułu jest zapoznanie Czytelnika z podstawowymi elementami składni wyrażeń regularnych oraz sposobami ich wykorzystania na platformie .NET. Postaram się zachęcić tych, którzy jeszcze nie mieli do czynienia z regexami do poznania tego potężnego narzędzia.